منو بخون

دنیا مکان آزمایش است، نه آرامش؛ پس همیشه بخند

مرد مفرد

۱۰ مطلب با موضوع «جامعه ایران» ثبت شده است

یک نفر دربارۀ محکوم کردن حجاب نوشته بود؛ من هم برایش کمی دربارۀ زنان نوشتم:
  • مرد مُفرد
از جمله عدم تجانس‌های زن و توسعه در ایران، ناهماهنگی در ارزش‌های دینی و تمایلات نفسانی است!

زن و توسعه
  • مرد مُفرد
زنان ایران انگار حتی ایرانی بودن خودشان را هم فراموش کرده‌اند؛ وقتی فیلم زندگی اَنوشه انصاری را به صورت خلاصه تماشا کردم، در دل به این زن افتخار کردم. بله! درست است؛ حجاب ندارد و در ایران هم زندگی نمی‌کند، اما زنی سنگین، باوقار و با متانت است.
اگر در تصاویر و فیلم‌هایش لباس شب هم می‌پوشد، اما زنانگی خود را حفظ می‌کند.
ای کاش خیل عظیمی از زنان و دختران ما که از پیشرفت و غرب تنها بزک کردن و آرایش را یاد گرفته‌اند(آن هم به غلط)، اینگونه نیز اهل تقلید بودند که علم‌آموزی، میل به پیشرفت و بامتانت بودن را یاد می‌گرفتند.

انوشه انصاری و زنانگی
  • مرد مُفرد
من آدم بدبین؛ همه خوب. اسمی هم نیاوردم؛ عکس را هم مخدوش کرده‌ام که معلوم نباشد مال کدام عزیز از دنیای هنر است!
هنرمند گرامی عزیز از یک طرف می‌گوید: من عااااااااااشق حسینم!

#با_حسین_حرف_بزن

و از طرف دیگر وقتی جستجویی می‌کنی، به تصاویری برمی‌خوری که... .
  • مرد مُفرد
یکی از دوستان وبلاگ‌نویس فرمودند که طلبگی کردن از نظر بندۀ حقیر به چه معناست؟
اول خواستم کلی توضیحات بدهم اما دیدم مخاطب حوصله و فرصت زیادی ندارد و می‌خواهد عصارۀ مطلب را بخواند.
از طرف دیگر باید تا می‌شود، خلاصه و مفید گفت و از اضافه‌گویی خودداری کرد.

منظور من از بیان اینکه "طلبه باید طلبگی کند." این بود و هست که یک طلبه نباید در مسیرهایی که معنویتش را آسیب می‌زند، حرکت کند و یا حتی به آن نزدیک شود.
لباس طلبگی خیلی خیلی لباس مقدسی است و متأسفانه امروزه در بین توده‌های مردم به اعتقاد بنده، آن جایگاه سال‌های دور را ندارد؛ منظورم از سال‌های دور، زمان‌های قاجاریه و قبل از انقلاب است که جایگاه طلبه و روحانی با امروز بسیار متفاوت بود.
این به هیچ وجه از ضعف جمهوری اسلامی ایران و یا دین نیست؛ به هیچ عنوان! بلکه ضعف و کاستی‌های افرادی است که در لباس طلبگی بودند و هستند که برخیشان به اعتقاد من نباید اصلاً نزدیک طلبگی می‌شدند!

طلبگی یعنی

طلبه باید طوری باشد که دافعه نداشته باشد.
طلبگی کردن به اعتقاد من یعنی اینکه یک طلبه حرفی بزند و کاری کند که به دغدغه و درد مردم امروز پاسخ بدهد و زخمی را التیام دهد؛
وگرنه حرف زدن را که همه بلد هستند!
احکام دین گفتن خیلی هم عالیست، اما نباید در تریبون و منبرهای عمومی قابل توجه و حتی هیأت‌های کوچک، یک طلبه بیاید مسألۀ شرعی بگوید که مثلاً خون داخل لثه اگر در هنگام نماز قورت داده شود، حکم نماز چیست! طلبه نباید واجبات را فراموش و به مستحبات بپردازد.

آسیب بزرگ طلبگی امروز، "حرف زدن صرف" است که مسأله‌ای را حل نمی‌کند و فقط باعث دوری و نااُمیدی بیشتر مردم علاقه‌مند به لباس روحانیت می‌گردد.
طلبه‌ها و روحانی‌های بزرگ تاریخ را ببینیم که چه کردند؟ چگونه زندگی نمودند و با چه وسیله و ابزاری، به دردهای مردم التیام بخشیدند؟

فکر می‌کنم در این همین حد کافی باشد.
شاید بعدها بازهم در این باره نوشتم.
  • مرد مُفرد
نمی‌دانم چی شد که سر از اینستاگرام بازیگران درآوردم و نیم ساعتی صفحات مختلف این هنرمندان را می‌دیدم.
حرف از مذهب و دین نمی‌زنم به دلایل بسیار! حکمی هم نمی‌دهم که به قول برخی نظرات: قضاوت نکنیم!
که این هم البته جای بحث داره.

وقتی این صفحات را می‌دیدم و به خصوص آدم‌هایی که با ولع به این چهره‌ها و پیکرها نگاه می‌کنند، در ذهنم این سؤال مطرح می‌شد که این تماشاچی‌ها از چه چیزی به وجد می‌آیند و با ولع دنبال چه هستند؟
برداشت و پاسخ با خود شما.

هنرمندان ایرانی و همسرانشان
  • مرد مُفرد
سؤالی برای استاد بزرگواری فرستادم که دوست داشتم شما هم به من همفکری بدهید:
  • مرد مُفرد
مرد مفرد

در دایره ٔ ملک تویی نقطه ٔ مفرد
ره نیست در این دایره همتا و قرین را

عاشق نوشتن هستم؛
یک بلاگفایی سابق!
با بیش از 20سال تجربه!!
اینجانی مکانی است که دغدغه‌هایم و آنچه را که احساس می‌کنم شاید برای دیگران مفید باشد، ماندگار می‌کنم.
از توجهتان متشکرم.