منو بخون

دنیا مکان آزمایش است، نه آرامش؛ پس همیشه بخند

مرد مفرد

۳۱ مطلب در شهریور ۱۳۹۷ ثبت شده است

«از نظر من هیچ کس مصونیت آهنین ندارد. همه در مقابل قانون و مسئولیت‌های خودشان پاسخگو هستند و باید جواب دهند. همیشه این ملت نیاز دارد به اینکه مسئولان او پاسخگوی مسئولیت‌های بزرگ خودشان در مقابل ملت باشند و روح پرسش و مطالبه‌گری در مردم وجود داشته باشد.»
مقام معظم رهبری

مطالبه گری از مسئولین
  • مرد مُفرد
من آدم بدبین؛ همه خوب. اسمی هم نیاوردم؛ عکس را هم مخدوش کرده‌ام که معلوم نباشد مال کدام عزیز از دنیای هنر است!
هنرمند گرامی عزیز از یک طرف می‌گوید: من عااااااااااشق حسینم!

#با_حسین_حرف_بزن

و از طرف دیگر وقتی جستجویی می‌کنی، به تصاویری برمی‌خوری که... .
  • مرد مُفرد
خواندن این کتاب را نه یکبار که چندین بار توصیه می‌کنم؛ چرا که شاید این تلنگر را بهتر در ذهنمان جاودان کند که:
برای راه طولانی که در پیش داریم، چقدر توشه جمع کرده‌ایم؟
عزیزان! راه خیلی درازی در پیش داریم و توشه‌مان اندک! حواسمان باشد که به جز واجبات، کارهای دیگری را هم انجام دهیم که بعداً حسرت نخوریم.
التماس دعا.

منازل الاخرة
  • مرد مُفرد
از دوستان وبلاگ‌نویسی که این وبلاگ را فعالانه دنبال می‌کنند، دعوت می‌کنم با مولایمان امام حسین(ع) نجوایی کنند و این نجوا را در این فضای مجازی ماندگار؛ باشد که این کار باقیات صالحاتی برایمان شود و بهانه‌ای برای عاقبت‌بخیری.

پانوشت: لطفا فردا یا پس فردا، تصاویر و متونی تولیدی با کلیدواژه‌های زیر در فضای وبمان منتشر نمایید تا بلکه قدمی برای نشان دادن درست واقعیات عاشورا و امام حسین(ع) به مردم دنیا داشته باشیم.
Ashura
Ashoora
Ashoura
Imam Hussain
  • مرد مُفرد
چند وقتی بود که یک دفترچۀ وصیت‌نامۀ خام را گرفته بودم تا در اولین فرصت وصیت‌نامه‌ای برای خودم بنویسم.
مانده بود تا اینکه در کتاب تمنای وصال، یکی از توصیه‌های امام زمانم را خواندم:
"...به هنگام مرگ، عقیقی را که اسماءِ چهارده معصوم است، زیر زبان میت بگذارید..."
و به همین ترتیب در وصیت‌نامه این طور آغاز کردم در بخش مربوط به تدفین:
عقیقی که اسماءِ مقدس چهارده معصوم باشد، زیر زبانم بگذارید.

توصیه می‌کنم شما هم اگر وصیت‌نامه ننوشته‌اید، در اولین فرصت اقدام به نوشتن آن نمایید.
این سنگ را هم بدهید برایتان بسازند؛ تا وقتی هستید در خانه و زندگی برکت می‌آورد و وقتی هم رفتید، باز هم إن‌شاألله بی‌فایده نخواهد بود!
التماس دعا.
  • مرد مُفرد
کتاب "تمنای وصال" نوشتۀ حسن محمودی، کتابی است که دوبار مطالعه کردم و حس غریبی به من داد.
کتابی که هر مخاطب اهل دلی را مشتاق می‌کند که برای رضایت امام زمان، بیشتر تلاش کند.
کتاب حجم کمی دارد و بیانی شیوا؛ با اشعاری که از دل برخاسته و لاجرم بر دل می‌نشیند.
توصیه می‌کنم این کتاب را از دست ندهید.
ناشر: عطر عترت
مراکز پخش: 09127477118-09193520492
همراه مؤلف: 09193520492

کتاب تمنای وصال
  • مرد مُفرد
یکی از دوستان وبلاگ‌نویس فرمودند که طلبگی کردن از نظر بندۀ حقیر به چه معناست؟
اول خواستم کلی توضیحات بدهم اما دیدم مخاطب حوصله و فرصت زیادی ندارد و می‌خواهد عصارۀ مطلب را بخواند.
از طرف دیگر باید تا می‌شود، خلاصه و مفید گفت و از اضافه‌گویی خودداری کرد.

منظور من از بیان اینکه "طلبه باید طلبگی کند." این بود و هست که یک طلبه نباید در مسیرهایی که معنویتش را آسیب می‌زند، حرکت کند و یا حتی به آن نزدیک شود.
لباس طلبگی خیلی خیلی لباس مقدسی است و متأسفانه امروزه در بین توده‌های مردم به اعتقاد بنده، آن جایگاه سال‌های دور را ندارد؛ منظورم از سال‌های دور، زمان‌های قاجاریه و قبل از انقلاب است که جایگاه طلبه و روحانی با امروز بسیار متفاوت بود.
این به هیچ وجه از ضعف جمهوری اسلامی ایران و یا دین نیست؛ به هیچ عنوان! بلکه ضعف و کاستی‌های افرادی است که در لباس طلبگی بودند و هستند که برخیشان به اعتقاد من نباید اصلاً نزدیک طلبگی می‌شدند!

طلبگی یعنی

طلبه باید طوری باشد که دافعه نداشته باشد.
طلبگی کردن به اعتقاد من یعنی اینکه یک طلبه حرفی بزند و کاری کند که به دغدغه و درد مردم امروز پاسخ بدهد و زخمی را التیام دهد؛
وگرنه حرف زدن را که همه بلد هستند!
احکام دین گفتن خیلی هم عالیست، اما نباید در تریبون و منبرهای عمومی قابل توجه و حتی هیأت‌های کوچک، یک طلبه بیاید مسألۀ شرعی بگوید که مثلاً خون داخل لثه اگر در هنگام نماز قورت داده شود، حکم نماز چیست! طلبه نباید واجبات را فراموش و به مستحبات بپردازد.

آسیب بزرگ طلبگی امروز، "حرف زدن صرف" است که مسأله‌ای را حل نمی‌کند و فقط باعث دوری و نااُمیدی بیشتر مردم علاقه‌مند به لباس روحانیت می‌گردد.
طلبه‌ها و روحانی‌های بزرگ تاریخ را ببینیم که چه کردند؟ چگونه زندگی نمودند و با چه وسیله و ابزاری، به دردهای مردم التیام بخشیدند؟

فکر می‌کنم در این همین حد کافی باشد.
شاید بعدها بازهم در این باره نوشتم.
  • مرد مُفرد
مرد مفرد

در دایره ٔ ملک تویی نقطه ٔ مفرد
ره نیست در این دایره همتا و قرین را

عاشق نوشتن هستم؛
یک بلاگفایی سابق!
با بیش از 20سال تجربه!!
اینجانی مکانی است که دغدغه‌هایم و آنچه را که احساس می‌کنم شاید برای دیگران مفید باشد، ماندگار می‌کنم.
از توجهتان متشکرم.